Workshop roofvogelfotografie

Op een prachtige zonnige zaterdagmiddag in maart is deze workshop gepland bij Roofvogels en uilen in Dinteloord. Neem vooral een kijkje op de website om te zien wat ze allemaal doen, en vanuit welke drijfveer.
We treffen het erg met het weer, de temperatuur is prima en de zon schijnt uitbundig.

We starten met koffie, thee, koeken en theoriebespreking onder de altijd bezielende leiding van Mischa de Muynck van Heel Holland Fotografeert.

Als eerste mogen we portretfoto’s maken van de vogels. We krijgen alle tijd om ze mooi op de foto te zetten! Zittend in het gras zodat je op ooghoogte komt met de dieren zijn we druk in de weer. Je kunt er redelijk dichtbij komen, en voor de rest is er de zoomfunctie op de camera.

Na dit eerste onderdeel van de workshop, wordt het tijd voor het meer uitdagende deel van de middag:

De roofvogels en uilen in hun vlucht fotograferen. Hier is wel wat vaardigheid voor nodig, maar oefening baart kunst (hopen we:) ). Er worden heel veel foto’s gemaakt. Er zijn veel foto’s met prachtige scherpe fruitbomen, of grassprietjes 🙂 Op een gegeven moment krijg ik ook een deel van een vogel in mijn foto!

Maar zoals gezegd, oefening baart kunst, uiteindelijk zelfs nog een aantal gelukte exemplaren 😉 :

Tot slot is er nog een moment om met een van de uilen/oehoe’s op de foto te gaan!

Beetje spannend maar wel leuk, en blij met de foto.

Het was voor mij een hele tijd geleden dat ik mijn camera vast had gehad, maar ik heb er weer zó ontzettend van genoten!

Wil je ook een workshop roofvogelfotografie doen, neem dan contact op met Mischa! http://www.heelhollandfotografeert.nl


A walk in the park

Ik hou van wandelen, elke dag probeer ik er wel even op uit te gaan, in de lunchpauze, of voor mijn werk zelfs rond 8.00 uur.

Niet ver van ons huis loop je zo een park in, aan de rand van Goes Noord loopt de Oude Zeedijk. Je kunt er een fijne wandeling maken door het park en terug over de Oude Zeedijk.
Deze week liep ik er met mijn moeder, en we zagen al wat bloeiend spul verschijnen!
Er hingen mooie wolkjes in de lucht, het was stralend weer, en dat in goed gezelschap met onderweg samen genieten en af en toe een goed gesprek, dat is altijd fijn.

Laat maar komen die lente, we zijn er hard aan toe!

Afbeelding

Ouderwets Hollands wintertje

Gisteren was ik in de buurt van Kattendijke, aan de Oosterschelde.
Er werd volop geschaatst, ik heb ook nog even op de noren gestaan, maar vond het eng, er waren veel wakken.
Het ging niet lekker, dus ik besloot om zonder noren, maar mét de camera (die gelukkig in de auto lag) mijn weg verder te vervolgen. En wat heb ik daarvan genoten. Het was zo mooi, normaal gesproken komen we er vaak langs op de fiets in de warmere jaargetijden. Ik geniet er altijd zo van om langs de Oosterschelde te fietsen. Maar dit was ook heel bijzonder om te zien. IK ben dol op vogels, en ineens zag ik er een aantal druk bezig om hun eten voor die dag te verschansen!

Vandaag was ik in Nisse en de Zwaakse Weel. Vroeger schaatsten we daar, het was al heel lang geleden, maar het kon weer!
Mooi om te zien al die mensen genietend van het ijs! En dat met zulk stralend weer.

Vervolgens ben ik met de Canon om de hals naar Nisse gereden om daar een fijne wandeling te maken. wat was het fijn, zo rustig, ik ben maar een paar mensen tegengekomen. Twee mensen haalden een thermoskan koffie uit de auto en ging lekker in de zon een bakkie doen. Die meneer riep nog tegen me, dat als hij nog een bekertje had, hij me ook een kopje had aangeboden. Wat leuk weer! Met dit soort weer zijn de mensen toch altijd net een stukje vrolijker en vriendelijker, valt me elke keer weer op. IJs, maar ook sneeuw verbroedert!

Hier een impressie van vandaag:

En mijn bonus van de dag, was toch wel dit: Eerst een groep grote zilverreigers (althans, dat denk ik. Wie het (wel) zeker weet mag het zeggen). En toen, ik liep aan mijn vader te denken, (mijn ouders woonden in Nisse en we wandelden daar vaak samen met hun en onze hond(en)) en ineens vliegt er een ijsvogeltje voorbij. Ik had zo één nog niet eerder gezien… wat en kleurenpracht. Het was een kort, maar zo mooi moment, ik heb er nog een paar foto’s van kunnen maken. Niet zo scherp als ik wilde, maar een kniesoor die daar over valt 😉

Ik hoop op nog een mooie wandeling op de zondag, en dan mag het daarna gauw lente worden!

Sporen

 

Al een paar jaar heb ik iets met sporen.
Wanneer ik wandel of fiets door onze mooie provincie, vallen me altijd de sporen op die de landbouwvoertuigen achterlaten op de akkers. Ik vind dat mooi, het intrigeert me, en vraag me niet waarom. Soms is er geen verklaring voor het zien van schoonheid in iets.

En al een paar jaar neem ik me voor om daar eens iets mee te doen.
Vandaag is het dan zover, ik kabbel op mijn fietsje over de landweggetjes, over de dijken, loop hier en daar het land op, en fotografeer…

 

 

 

 

wordt vervolgd!